حسین عباسی تبار
اساس یک حکومت تعیین یک برنامه راهبردی برای پیشرفت جامعه اش در گرو انتخابات آزاد است، حال زمینه ایجاد انتخابات آزاد بسته به قانون است که در آن تمامی جناحهای مخالف و موافق را آزاد گذاشته تا در زمینه برنامه های پیشنهادی خویش به تبلیغ و فعالیت بپردازند؛ این یکی از اصول اولیه شرط ایجاد رقابت برای یک انتخابات آزاد در جهت تامین منافع ملی است.
مسلما رقابت بین احزاب با تنشهای همراه خواهد بود ولی نه آن طور که تنها یک حزب بتواند به راحتی در برنامه های دیگر احزاب دخل و تصرف کند در حالی که به آن حزب ایرادی گرفته شد دیگر گوشی شنوا برای شنیدن نباشد، حال آیا به راستی در جامعه ما آن بستر لازم برای تشکیل یک انتخابات آزاد هموار شده است؟
ما یک تجربه تلخ از انتخابات ریاست جمهوری در ایران داریم که در آن زمان برخواسته مردم صحه گذاشته نشد، چرا که هیچ یک از مجاری قانونی کشور پی گیر اعتراضات مردم نشدند؛ مگر می شود در عصری زندگی می کنیم که هر روزه در اخبار و مطبوعات و رسانه ها از اعتراضات مردمی در ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و ... بنا به گفته مسئولان آن کشورها، مردمان هیچگونه مشکلاتی ندارند!!! مگر معترضان آن کشور ها عوامل بیگانه هستند؟ آنها خواستار بهبودی اوضاع و احوال کشورشان در زمینه های گوناگون می باشند و این اعتراضات از کجا نشات می گیرد؟
آزادی احزاب در کشور ما مطلقا وجود ندارد این که صدا و سیما و رسانه های ما به صورت کلی باید انعکاس دهنده آرا و نظرات تمامی احزاب موافق و مخالف باش،نه تنها نظرات یک گروه خاص بلکه تمام امکانات ملی کشور دست یک حزب می باشد و این یک کار غیر معقول می باشد. رسانه ها و مطبوعات باید دیدگاهای همه احزاب را به سمع و نظر تمای آحاد مردم انعکاس دهند. حال با محدودیتی که در دست رسانه هاست و اینکه صدا و سیما جمهوری اسلامی وقت محل بیان آرا و نظرات و ایده های موافق با ولایت مطلقه فقیه است جا ومکان و ابزار برای مخالفت وجود ندارد؛ دیگر چگونه می توان دم از انتخابات آزاد زد؟
انتخابات مردمی که بر اساس آن مطالبات مردمی با توجه به خواسته های اقلیت مردم برآورده می شود ، اگر رقابتی در بین نباشد آیا انتخابات معنی و مفهوم پیدا می کند؟ مثال بارز آن مجلس کنونیست که پای چندین وزیر برای استیضاح به آن باز شد، در این دوره چهار ساله که کشور با بی عدالتیهای مواجه بود، آیا مراجع موجود تحت نظارت رهبری و قانون اساسی توانستند گفته و خواست جمهور مردم را برآورده کنند؟مسئله طرح سوال از آقای احمدی نژاد نیز بدین گونه.
اگر آنها خودشان را برگزیدگان ملت می دانستند حتما احساس دین و مسئولیت می کردند به اینکه آنها منتخب شده اند تا خواست ملت را براورده و اجرا کنند؛ نه آنچه را که برای آنها از مقامات بالاتر گفته و نوشته می شود؛ مطمئن باشید هر شخصی که دین به گردن داشته باشد باید تمام و کمال آن دین را ادا کرده باشد در غیر این صورت آن شخص در مسندی که به اسم منتخب مردم نشسته در محضر حق و ملت مسئول می باشد.





