Sonntag, 20. Mai 2012

به کدامین سیاست ؟


همان طور که میدانیم امسال را به نام سال حمایت از تولید کننده داخلی نام گذاری شد و این در حالی است که گزارش ها حکایت از واردات روز افزون کالاهای بنجل چینی به کشور حکایت دارد آمار واردات از سوی منابع اقتصادی در سال 90 نشان میدهد که ایران از چین بیش از 7 میلیارد دلار کالا وارد کرده است و بنا بر همین گزارش چین با محصولات بی کیفیت و نا مرغوب خود بعد از امارات متحده عربی در سال گذشته بیشترین میزان صادرات را به ایران داشته است این اجناس وارداتی از رب گوجه فرنگی گرفته تا تیغ ریش تراشی بوده است حال وقتی کشور که خواهان رقابت در عرصه بین المللی است وقتی هنوز کالاهای ابتدایی و روز مره معیشتی ملت خویش را از کشور بیگانه وارد میکند دیگر چگونه میتوان از تولید کننده داخلی حمایت کرد سال گذشته سایت آینده نیوز قبل از توقیف خود خبر داده بود که طبق آمارهای رسمی 43 درصد از کل واردات جمهوری اسلامی ایران از بدو تاسیس تا کنون تنها در شش سال دولت احمدی نژاد انجام شده است دولتی که اتفاقا بیش از تمام دولت های قبلی در خصوص عدالت ,  توجه به تولید,  جلوگیری از تجمل گرایی و مبارزه با تبدیل بازارهای ایران به محل فروش کالاهای امپریالیسم و استکبار جهانی و ... حساسیت نشان داده است .
تنها یک مقایسه ساده بین دولت حاکم با دولتهای قبلی نشان میدهد که واردات در دوران رفسنجانی 55 درصد بوده و این در حالی است که تنها در شش سال ریاست جمهوری احمدی نژاد رشد واردات در مقایسه با 8 سال قبل از ریاست جمهوری ایشان به 98 درصد رسیده است .
این درحالی است که که وزیر صنعت و یکی از معاونانش نامه اعتراضی 200 نماینده مجلس درباره وضعیت نامناسب تولیدات کشاورزی و دامی را فاقد وجاهت اعلام کرده و مهدی غضنفری وزیر صنعت و تجارت نیز صراحتا تاثیر منفی واردات 24 میلیارد دلاری بر تولید داخلی را رد کرده و آن را مفید برای کشور دانسته است . این رقم زمانی به تصویب رسید که عدم افزایش قیمت خرید تضمینی تولیدات کشاورزی و لبنی از سوی دولت اعلام نشده بود در حالی که هزینه های تولید به شدت رو به افزایش است .