به کدامین سیاست ؟

همان طور که میدانیم امسال را به نام سال حمایت از تولید کننده داخلی نام گذاری شد و این در حالی است که گزارش ها حکایت از واردات روز افزون کالاهای بنجل چینی به کشور حکایت دارد آمار واردات از سوی منابع اقتصادی در سال 90 نشان میدهد که ایران از چین بیش از 7 میلیارد دلار کالا وارد کرده است و بنا بر همین گزارش چین با محصولات بی کیفیت و نا مرغوب خود بعد از امارات متحده عربی در سال گذشته بیشترین میزان صادرات را به ایران داشته است این اجناس وارداتی از رب گوجه فرنگی گرفته تا تیغ ریش تراشی بوده است حال وقتی کشور که خواهان رقابت در عرصه بین المللی است وقتی هنوز کالاهای ابتدایی و روز مره معیشتی ملت خویش را از کشور بیگانه وارد میکند دیگر چگونه میتوان از تولید کننده داخلی حمایت کرد سال گذشته سایت آینده نیوز قبل از توقیف خود خبر داده بود که طبق آمارهای رسمی 43 درصد از کل واردات جمهوری اسلامی ایران از بدو تاسیس تا کنون تنها در شش سال دولت احمدی نژاد انجام شده است دولتی که اتفاقا بیش از تمام دولت های قبلی در خصوص عدالت ,  توجه به تولید,  جلوگیری از تجمل گرایی و مبارزه با تبدیل بازارهای ایران به محل فروش کالاهای امپریالیسم و استکبار جهانی و ... حساسیت نشان داده است .

تنها یک مقایسه ساده بین دولت حاکم با دولتهای قبلی نشان میدهد که واردات در دوران رفسنجانی 55 درصد بوده و این در حالی است که تنها در شش سال ریاست جمهوری احمدی نژاد رشد واردات در مقایسه با 8 سال قبل از ریاست جمهوری ایشان به 98 درصد رسیده است .

این درحالی است که که وزیر صنعت و یکی از معاونانش نامه اعتراضی 200 نماینده مجلس درباره وضعیت نامناسب تولیدات کشاورزی و دامی را فاقد وجاهت اعلام کرده و مهدی غضنفری وزیر صنعت و تجارت نیز صراحتا تاثیر منفی واردات 24 میلیارد دلاری بر تولید داخلی را رد کرده و آن را مفید برای کشور دانسته است . این رقم زمانی به تصویب رسید که عدم افزایش قیمت خرید تضمینی تولیدات کشاورزی و لبنی از سوی دولت اعلام نشده بود در حالی که هزینه های تولید به شدت رو به افزایش است .

دلسوزی یا مقدمات رقابت

عبادت و اخلاص بنده برای او نفعی ندارد اگر یکی از این گناهان را انجام دهد و توبه نکند , در عبادتی که خدایش واجب نبوده , چیزی را شریک قرار بدهد , یا با قتل انسانی , آتش خشم خود را فرو نشاند یا عیب کسی که کاری کرده بگوید , یا بدعتی در دین نهد یا با مردم با دورویی برخورد کند و یا نفاق ورزد گزیده خطبه 157 نهج البلاغه .

چندین روز که بحث مطبوعات بر این مسئله است که افزایش قیمت ها در ایران سرسام آور شده است . تا به جایی رسیده که شخصیت ها و افراد در پست ها منطبهای گوناگون به این مسئله اشاره وافر داشته اند . جالب اینجاست که این تورم و گرانی در این هفته اخیر اتفاق نیفتاده به مدت مدیدیست که کمر اکثریت خانواده های ایرانی را خم کرده حالا باید دید طرح این مسئله از سوی شخصیت ها آیا به راستی جنبه دل سوزی بوده یا بستری برای برنامه های آتی خودشان میباشد . اشخاصی که به این مسئله واکنش نشان داده اند هیچ کدام از آنها از اداره و موسسه هایی که مربوط به این مسئله باشند نبوده این بحث را نمایندگان ولی فقیه در ائمه جمعه , بعضی از مراجع تقلید و بعضی از نمایندگان دوره جدید مجلس بودند مجلسی که انتخابات آن رقابتی بین رهبری و رئیس جمهور بوده است و نهایتا در دست گرفتن کرسی های مجلس از سوی جناح رهبری بود برنامه اجرای هدفمند کردن یارانه ها یکی از دلایل عمده این گرانی ها میدانند در صورتی که مجلس به اجرایی شدن این مسئله رای داده بود حالا چطور در حالی خواستار متوقف شدن عملی مرحله دوم هدفمند کردن هستند . چیزی بالغ بر 13 ماه دیگر به انتخابات رئیس جمهوری مانده است مسئله ای که برای 2 جناح رهبری و رئیس جمهوری نقش حیاتی دارد بیان این گونه مسائل آن هم که کشور سال هاست درگیر این مسئله است چیزی جز دلسوزیست . چرا که اهمیت این قضیه بار ها و بارها به نقد گذاشته شد ولیکن کوچکترین اثری در بر نداشت چیزی که مشهود است مقدمه برای یک بازی بزرگ برای انتخابات سال آینده است منصبی که با به دست گرفتن آن توسط جناح رهبری دیگر مملکت تک بعدی کامل خواهد شد هرچند قوه مجریه هم تا به حال انجام داده جنگ لفظی و رقابت با جناح رهبری بوده است . این جنگ قدرت را میتوان در خواسته های دو طرف مشاهده کرد مجلس خواستار حضور رئیس جمهور برای توضیح پاره ای مسائل به مجلس , استیضاح وزرا , اعزل و نصب بدون کوچکترین توجه به خواسته های مقابل ایجاد این بحث ها را به میان کشیده که جناح رهبری وقتی دید نتوانست آنچه که خواسته خویش است به او تحمیل کند بحث پیرامون گرانی و بسط دادن آن در جامعه فاکتوری مهم و سرنوشت ساز در برنامه های راه بردی است . اگر حتی به طور سر انگشتی هم به قضیه گرانی و تورم هم یک نگاهی بیندازیم خواهیم دید اعوامل متعددی طی سالیان دست به دست هم داده تا قضیه به اینجا رسیده و جالب اینکه این عوامل ریشه یابی نشده در زمان پیدایش و به نظر کارشناسان مربوطه هم توجه نشده است .

آیا به راستی در امور یک جامعه وقتی به جزئیات و ریشه ها رسیدگی نشود میتوان با طرح یک مسئله بدون بیان علل به وجود آورنده آن به مقابله و مهار آن مسئله اقدام کرد ؟ یا اینکه طرح مسئله برای اجرای شدن امری در آینده است چرا که شخص برگزیده هم از هر جناح که باشد با این مسئله مشکل خواهد داشت .

حالا شما به من نمره 20 بدهید

حسین عباسی تبار

این بود جواب آقای احمدی نژاد به این همه مشکلات اصلی مردم و کشور , با نگاهی به عملکرد ایشان از زمان روی کار آمدن الخصوص در دوره دوم ریاست جمهوری که مصادف شد با جریان هایی که همه از با خبر هستیم .
ایشان معترضین را خش و خاشاک خواند و گفت که تعدادی اندک و قلیل هستند و معترف بود که چیزی بالغ بر 64 درصد آرای را کسب کرده , حالا با حضور در صحن مجلس سخنانی به زبان می آورد که حتی کسانی که تا دیروز از وی حمایت میکرند لب به اعتراض گشوده و از وی انتقاد کردند .
یعنی اینکه به آن درصد اکثریت که بنا به گفته خودشان از طرفداران او بودند نیز دهن کجی کرد این اهانت را کسی به ملت کرد که شخص رهبر موافق با عقاید ایشان بود و گفته بود که نظر های آقای احمدی نژاد به نظرتات او نزدیک است .
آقای احمدی نژاد شما چگونه نمره 20 میخواهی در حالی که اصلا یک صفحه از عمل کرد قوه مجریه را به اتمام نرسانده ای افزایش تورم , بیکاری و ده ها مورد از نقض قانونی اساسی .
 سوال های نمایندگان را نیز به سخره میگیری شما با درایت به اصول قانون اساسی پست ریاست جمهوری را پذیرفتی و قسم خوردی , در یکی از بند های قانون اساسی این اجازه به نمایندگان داده شده که عملکرد قوه مجریه را زیر نظر بگیرند و در صورت نیاز این حق به عهده آنهاست که رئیس دولت را برای پاره ای توضیحات به مجلس فرا خواند متاسفانه خانه ملت هم که خانه ملت نیست خانه ایست برای دو گروه که در صدد کوبیدن یکدیگر هستند مسئله ای میان قوه مقننه و مجریه مسئله حق سکوت گرفتن از هم دیگر است چرا که  به وضوح در میان حرف های رئیس جمهور و پاره ای از رجال نظام شنیده شده است . آقای رئیس جمهور نمره 20 گرفتن شاگرد از معلم مسلتزم زحمت و تلاش فراوان است بدون اینکه شاگرد تقاضای نمره کند مزد زحماتش را خواهد گرفت .
در سال جدید هستیم و انبوه ای از اقشار مردم در تدارک عید هستند مناسبتی که هر خانواده به نوعی در تدارک تهیه و خرید برای اعضای خانواده خویش است بهتر بود قبل از اینکه درخواست نمره 20 را بکنی در خیابان های شهر به میان اقشار مردم میرفتی و این جسارت را داشتی که اجازه بدهی مردم با تو سخن گویند .  به جای جای کشور سفر کنی و عمل کرد وزارت خانه های خویش را شاهد باشی، من نمیدانم این همه نقص و اشکال در وزارت خانه ها است آن وقت نمایندگان به چند سوال اندک اکتفا کردند و شما آن سوال های اندک را هم به سخره گرفتی .
چند روز قبل از سال نو شما در مناطق جنگی حضور یافته و با آرمان های شهدا پیمان بستید آ در وصیت نامه های شهدا مشهود است که آنها خون خود را نثار کردند تا کشور در امنیت و ملت در صحت و سلامت زندگی کنند. آنها جنگیدند که ملت در رفاه باشند حال چطور با آرمان های آنها بیعت می بندی و بعد در صحن علنی مجلس سوالات را به سخره میگیری و با نیش و کنایه صحبت میکنی الفاظی به کار می بری که ،در شان رئیس جمهور کشوری که میخواهد کشورش الگو در دنیا باشد نیست . آیا به راستی شما با آرمان شهیدان پیمان بسته اید ؟ آیا آرمان های شهیدان این بود، آنهای که قرار است مسندی در این کشور به عهده بگیرند از این پست ها برای کوبیدن یکدیگر استفاده کنند بدون اینکه بخواهند جواب های اساسی نسبت به مشکلات کنونی جامعه بدهند، با فرا فکنی به بیان جملاتی میپردازند که در خور شان این ملت نیست .
آقای احمدی نژاد آیا به آمار و ارقام سازمان ها و اورگان ها که از وضع معیشتی و درآمدی مردم ارائه شده نگاهی انداخته ای تا ببینی چه درصد عظیمی از اقشار جامعه در این سال نو چگونه شرمنده خانواده خویش هستند .
آن وقت در درگاه الهی باز هم از خدا نمره 20 خواهی خواست !!!!!!!!!!!!!!!

سخنی با خاتمی

حسین عباسی تبار

بعد از حضور شما در انتخابات مجلس سواًلهای زیادی دراذهان عمومی پیدا شد که شما به توجیح عمل خویش برخواستید.البته نظر هر شخص محترم است.من به عنوان یک شهروند این کشور که شاهد جریان های پیش آمده در دوران ریاست جمهوری شما بودم آنچه که بیش از همه نماد پیدا کرد جریان کوی دانشگاه تهران در سال 78 که وزیر کشور وقت در جمع دانشجویان حضور به امر رساند و پاسخ های او برای دانشجویان قانع کننده نبود و دانشجویان متحصن خواستار حضور شما شدند آنها کسانی بودند که به شما رای داده بودند و حفظ خواستار حضور شما در جمع خودشان بود که شاید حقی از حقوق از دست رفته آنها را بتوانی به عنوان رئیس جمهور برآورده کنی و یا اینکه قول برای پیگیری جنایات پیش آمده بدهی شما بالغ بر 20 میلیون رای آورده بودید و صدا و سیما شما را به عنوان رئیس جمهور میشناخت و مجبور بود برای تهیه گزارش حتما در صحنه حضور داشته باشد هرچند که باز تغییراتی حین پخش به آنها داده میشد با این وصول شما در صحنه حاظر نشدید و بماند که رهبر هم قول داد عاملان کوی دانشگاه را به سزای اعمالشان خواهند رسید .
دانشجوی رشته پزشکی نفر دوم کشور در رشته خودش بود در جریان مذکور از یک چشم نا بینا شده بود حال بماند که چه تعدادی از دانشجویان را به شهادت رساند و چه تعدادی را بازداشت و چه عواقبی بر سر آنهایی که فقط حرف حق زده بودند آورند شما هم در بعضی از گفته های خود در آن زمان به این مسئله اشاره کردید که به شما اجازه نمیدهند آنچه که حوضه عمل کرد رئیس دولت هست عمل کنید و این را خود به زبان آورده بودید .
در همان زمان رئیس دولتی شما نمیدانم . با کدام شخص خانم سیاسی و دولتی یک تماس دستی داشتید یا نه گروه های مخالف شما چه ساز و دوهلی به راه انداختند چه حرف هایی که زده نشد آیا اینها را به یاد دارید ؟
اینها همه در زمانی رخ داد که شما رئیس دولت بودید حال بماند که چه خبر هایی هم به خاطر مصلحت درز نکرد . جالب اینکه همش صحبت از این است که ما همه دخیل و سهیم هستیم در سرنوشت خویش ولی وقتی زمان برسرنوشت ما میرسد مصلحت جلوش سبز میشود . روی صحبت من شماست آقای خاتمی شما رئیس دولت این سیستم بودید جالب اینکه شما با یک انتخاب 20 میلیونی مواجعه بودید و حتی رقیب شما آقای ناطق نوری نگذاشت شمارش آرا به اتمام برسد و پیام تبریک برای شما فرستاد خوب با علم به این موضوع و صحبت خودتان که گفته بودید دستان شما بسته است حال چطور در انتخابات مجلس بیان میکنید برای اینکه روزنه های اصلاحات از بین نروند من در این انتخابات شرکت کردم شما در زمان رئیس دولتی خیلی برنامه های اصلاحاتی در دست داشتید که حتی اکثریت کرسی های مجلس نیز در دست داشتید به ثمر نرسید . از شما به عنوان سران فتنه نام برده شد فکر میکنید که شما توانستید روزنه ها را حفظ کنید اینکه شما رای دادید یا نه یک مسئله شهروندی و به خود شما مربوط است ولی وقتی در تریبون ها به احظار نظر میپردازید دیگر این مسئله شهروندی شما نیست هر کس این حق را خواهد داشت که دلایلش را بداند .
عاملان جنایت کوی داشنگاه در زمان رئیس  جمهوری شما نه دستگیر شدند و نه توبیخ و مثل صدها پرونده دیگر مختومه شد دو سال پیش رهبر گفت نظرات آقای احمدی نژاد به من نزدیکتر است و بعد از دو سال اختلافی بین رهبر و رئیس جمهور افتاده . رهبری که به نوعی احمدی نژاد را تایید کرده بود به اینجا رسیده در صورتی که در زمان انتخاب شما چنین نگرشی به شما نداشت و عملا هم نشان داده شده که در دو قوه مقننه و مجریه نظر وی بالا از نظر و آرای مردم است ! حال چطور شما میخواهد امیدوار باشید روزنه های اصلاح طلبی از بین نروند مجلسی که هم اکنون اکثریت کرسی های آن در دست جناح رهبری و مابقی در دست جمهور افتاده است دیگر اصلا چگونه میتوان اصلاحات را به میان کشید وقتی که کشاکش بر سر مسائل دیگری است .

کدام انتخاب واجب شرعی است

 

حسین عباسی تبار


واژه انتخابات یک واجب شرعی است تقریبا هر دو سال یک بار بازارش داغ میشود که انتخابات را یک واجب شرعی قلمداد میکنند و از احاد عموم جامعه خواسته میشود که با حضور در انتخابات سهیم بشوند در سرنوشت خودشان و به تعریف  آقایان آینده خودشان را رقم بزنند واقعا واژه قشنگی است . آینده خودمان را رقم بزنیم مگر این نمایندگان در دوره چهار ساله که در مجلس حضور داشتند به وظایف خود به نحوه احسن عمل کردند ؟ آیا اصول شرع یک طرفه است ؟ واجب شرعی بودن برای نمایندگان چه حکمی دارد ؟

شرع این است که به آنچه که میگویند عمل کنند چهار سال همچون سال های گذشته مردم در انتظار بودند تا نمایندگانشان در مجلس به وظیفه قانونی خود عمل کنند چه کردند ؟ و چه خدمتی را به مردم انجام دادند ؟

وقتی قوه مقتننه و مجریه 2 محور کلیدی از 3 محور کشور با انتخاب مردم شکل میگیرد هیچ گونه مسئولیتی در قبال مردم احساس نمیکنند این واژه چگونه میتواند رنگ پیدا کند .

آقایان نماینده بعد از انتخابات جنجال بر انگیز هنگام معرفی کابینه وزیران با درایت به کدامین معلومات رای اعتماد به وزیرانی را دادند که کشور را در این دو ساله با مشکلاتی دست به گریبان کرده است چندین بار قرار شد شما منتخبین مردم تنی چند از وزیران را استیضاح کنید ولی بنا به کدام اصل دست از استیضاح کشیدید شما برگزیدگان مردم بودید و وظیفه شرعی شما بود که از حق مردم چشم پوشی نکنید آخه وظیفه شرعی نمیتواند در یک شرایط خاص معنی پیدا کند و بعد در مقطعی دیگر بی معنی .

شما با این کار ها اعتقادات را در میان مردم از بین برده اید چون آنچه مردم از واجب شرعی یاد گرفته اند این که هر شخص با توجه به مسولیتی که در اختیار دارد باید با تمام توان در راه احقاق حق قدم بردارد هرچند موانع سختی بر سر راه باشد وقتی وظیفه از حالت عادی در آمد و حالت شرعی به خود گرفت دیگر آن را نمیتوان ساده و سرسری در نظر گرفت و در واقع به صورت دین برای شخص خواهد بود حال وقتی به این مرحله رسید دیگر مسئولیت خطیر بر گردن خواهد داشت چونکه واجب شرعی بودن منتهی به دین میشود و وقتی دین شد باید بی برو برگرد صورت گیرد پس همگی قریب به اتفاق به این جملات آگاهی داریم و دقیقا مراحل تبدیل شدن از یک مسئله عادی تا دین برای همگان آشکار است قضیه به مرحله ای رسیده که دین شده و باید جامع عمل به آن پوشاند بارها و بارها تک تک نمایندگان در برهه و شرایط قرار گرفته اند ولی خیلی راحت و ساده از کنار این قضیه گذشته اند اقشار جامعه چشم به راه هستند که نمایندگان آنها در قبال مشکلات واکنش نشان داده و حرف های آنها را انعکاس دهند  خبری نیست چون سلاح نیست خوب سلاح نیست تکلیف دین چه میشود ؟ این تناقض ها چه افکاری در ذهن مردم ایجاد میکند واجب شرعی / دین / هیچ عملی نشد آیا واقعا این واژه ها نزد آقایان معنی دارد ؟ چرا باید این کلمات در زمان انتخابات فقط برای مردم آن هم تا زمان اخذ رای معنی پیدا کند .

بهتر نیست به جای آنکه واجب شرعی را قبل از اینکه برای مردم تعریف کنند آن را برای نمایندگان و کسانی که قرار است پست و منصبی در دستگاه پیدا کنند تعریف شود ؟ مطمئن هستم اگر کسی به تمام و کمال واژه دین را بفهمد هرگز قبول نخواهد کرد که مسئولیت مردم را به گردن بگیرد و بعد در قبال حقوق آنها چشم پوشی کند وای چه سرنوشت شوم در انتظار آنانی است که تبلیغ دین و شرع کردند و کوچک ترین اعتقادی به گفته های خویش نداشتند امام علی ( ع ) با آن همه مقام و منزلت حکومت برایش از آب دماغ بز بی ارزش تر است و از خوف و خشم خدا و به خاطر دین نسبت به مردم و حقوق بیت المال حاضر به قبول آن نبود حال کدام یک واقعا این حسن را در خود دارید اگر به راستی شرع را درک کرده باشید ؟ در جامعه ما که بدین گونه نیست چون نشان داده شده که به این واژه ها اعتقاد ندارند و هیچ حقی از حقوق مردم استحقاق پیدا نکرد و نیازی نیست به بیشتر گفتن سوار بر ماشین هایتان شوید چرخی بر چهار گوشه کشور بزنید و مطمئن باشید آن وقت شب و روز نشسته و طلب مغفرت خواهید کرد تا شاید بخششی حاصل شود و خواهید دید که آن واجب شرعی که شما به زبان میاورید دیگر معنی ندارد چون خودتان پای بند نبوده اید که حالا تواقع داشته باشید که معنی واقعی خود را در میان اقشار جامعه داشته باشد .

با این روی کردی که شما با این واژه دارید حال خودتان بگویید
واجب شرعی آن است که در انتخابات شرکت کرد یا نه ؟

ایران هسته ای

حسین عباسی تبار

قریب به 4 دوره از دوره های رئیس جمهور های ایران روی این مسئله مانور داده که ایران از حق مسلم خود عقب نخواهد نشست و این در حالی است که از این پرونده همه به نوعی استفاده برده اند جز ملت ایران ,  که در شعار ها حقانیت این پرونده به ملت داده شده است .

---

1.    رژیم با این بحث که این برنامه حقوق ملت ایران است چندین دوره روی آن بحث و جدل شده و هموراه همه سران نظام در بحث های خودشان آن را حق ملت دانسته اند این در حالی است که این نیروگاه چندید دست گشته تا به این مرحله رسیده و هنوز هم به بهره برداری نرسیده است هزینه ای که صرف این نیروگاه شد میتوانست چرخهای کشور در ابعاد دیگر اقتصادی و صنعتی بهتر بگردش در آورد . جالب اینجاست که این تکنولوژی متعلق به دوره 70 اروپا و امریکا است یعنی این کشور ها بالغ بر 40 سال بئسیله اتم انرژی مایحتاج کشور خود را تهیه کرده اند با گذشت زمان معایب و ایرادهای این انرژی نیز معرض و آشکار شده 2 فاجعه جهانی چرنویل 1986 و فوکوشیما 2011 عمق فاجعه استفاده از این تکنولوژی را به رخ همگان کشید که یک فاجعه آن میتواند چه لطمات جبران ناپذیری را آید کشور کند و این قضایا کشور ها را بر آن داشت که به فکر جایگزین کردن انرژی ایمن تر به جای آن باشد و به جایی رسید که کشور آلمان پس از دو واقعه تاریخی یاد شده زیر فشار افکار عمومی و احزاب در صدد بر چیدن نیروگاه های اتمی خود شد و تمام توان خود را متوجه جایگزین کردن آن شده است . جالب اینکه این کشور به لحاظ جغرافیایی کشور آفتاب خیزی هم نیست و میدانیم که قطب اول اقتصاد اروپا با ده ها کارخانه صنعتی درصدد جایگزین کردن انرژی خورشیدی میباشد یکی از ایده های این کشور بر تولید برق با سلول های خورشیدی در قاره افریقا میباشد و انتقال برق تولید شده از افریقا به آلمان دو تشویق به تولید برق مصرفی خودشان با نصب سلول های خورشیدی بر روی بام منزل و در این زمینه مساعدت مالی هم میکنند و جالب اینکه مازاد برق تولیدی آنها را نیز خریداری میکنند این در صورتی است که به لحاظ جغرافیایی کشور افتاب خیزی هم نیست حال کشور ما علاوه بر بیابان لوت و کشت کویر عمده شهر های جنوبی و شرق ایران افتاب خیز بوده و به گونه ایست که میتوان با این سیستم بخش عمده برق مورد نیاز کشور را تهیه کرد  و چه صرف جویی عظیمی در بخش نفت و گاز کشور خواهد شد دیگر اینکه این انرژی کوچکترین اثر سوءی و جانبی به همراه ندارد در صورتی که اگر به فرض یک نیروگاه اتمی بدون عیب و نقض و به طور منظم کار کند نهایتا زباله اتمی آن دغدغه دیگر است که نیاز به نگه داری و محافظت تحت شرایط ویژه را میخواهد که آن هم به نوعی هزینه در بر خواهد داشت مگر نه اینکه گفته ازموده را ازموندن خطاست کشور با کلی مسائل بغرنج اقتصادی دست گریبان گیر است آیا واقعا این انرژی عایدی برای ما خواهد داشت ؟
2.    چین و روسیه استعمارگر , همانطور که شاهد هستیم در بعد جهانی این پرونده با مشکلات فراوانی دست به گریبان است که عمده مسئله آن تحریم منابع درآمدی کشور است که مسلما در این برهه از زمان به ضرر کشور ما که هست به نفع استعمارگرانی چون چین و روسیه هست که با حمایت از این پرونده به نوعی سهم میبرند روسیه به عنوان کشور سازنده قریب به چندین سال است که از این پرونده به نوایی رسیده است و هنوز هم تاریخ دقیقی بر راه اندازی در دست نیست هرچه فشارها  و تحریم بیشتر میشود این به نفع روسیه است که با کش دادن به قضیه و به تعویق انداختن آن به بهانه های واهی سرمایه بیشتری از کشور ما ببرد و به گفته بعضی از کارشناسان اتمی روسیه این قرارداد با ایران تحولی بزرگ در سازمان انرژی اتمی روسیه ایجاد کرد و به چه نوایی که نرسیده اند .
چین با امتیاز در دست داشتن حق وتو به همراه روسیه به واسطه تحریم ها کشور ما را جولانگاه کالا های تقلبی خود قرار داده , با اینکه این کشور در حال تبدیل شدن یک قطب صنعتی است ولی کالا هایی با استانداردهای بین المللی خیلی پایین یا بدون استاندارد به کشور ما صادر میکند و این در حالی است که اجناس چینی در بازار های اروپا و امریکا نیز جولان میدهند اما این کیفیت کجا و کیفیت کالاهای صادراتی به ایران کجا ؟ این عمل را چگونه میتواند توجیح کرد , این دو کشور از کشور های دیگر که نیازمند نفت برای اقتصاد کشور خود هستند مستثنی نیستند الخصوص چین , آیا به راستی اینها با شرایط پیش آمده کنونی تمام و کمال معاهدات خود را مبنی بر خرید نفت از ایران را رعایت میکنند در حالی که اشاره کردیم روسیه هنوز به قرارداد خود مبنی بر راه اندازی نیروگاه اتمی به طور تمام و کمال عمل نکرده و هر سری به گونه ای طرفه رفته است و چین که در صادرات کالا های خود به ایران تفاوتی با دیگر کشور ها قائل میشود با این شناخت آیا بر سر طلای سیاه این سرمایه ملی که اینگونه در صادرات آن به کشور ها در تحریم قرار گرفته این دو کشور موازین و اصول خواسته شده از طر ایران را تمام و کمال بر اساس موازین بین المللی رعایت میکنند ( بهای قیمت ) و بدون هیچ چشم داشتی و تنها به صرف اینکه قطعنامه های صادره علیه ایران را مداخله د امور داخلی کشور میدانند وتو میکنند ؟



گزیده نامه 26 امام علی ( ع )
موضوع نامه : اقتصادی , اخلاقی
امر مینمایم به او که مردم را نرنجاند و دروغگوشان نخواند و چون امیر است خود را به آنان بی رغبت ننماید که آنان برادران دینی هستند و به دست آوردن حقوق یاورند

بــیــــــــان

حسین عباسی تبار


نامه شماره 5 حضرت علی (ع)
به اشعت بن فیس ( عامل آذربایجان سال 36 هجری )
کاری که تو برگرفتی , لقمه تو نیست ,  امانتی است که به گردن گرفته ای ! کسی که تو را به آن کار واداشته , حفاظت از امانتی را به عهده ای تو گذاشته ,  تو نمیتوانی هرچه خواهی به رعیت فرمان رانی و بی آنکه دستوری گرفته باشی به کار خطیری برآیی : نزد تو مالی از اموال خداست عزوجل ,  و تو خزانه دار آنی یکسره تا که آن را به من رسانی در آخر .

اوضاع و شرایط دنیا همیشه بر اساس سیاستهای سیاستمداران ایجاد شده و اینکه این سیاست جنبه مثبت و یا منفی داشته تنها از یک بعد و آن هم در مدت زمان کوتاه میسر نبوده و نخواهد بود نیاز به زمان و اینکه تاریخ پیرامون وقایع اتفاق افتاده چگونه قضاوت خواهد کرد دیگر در دست شخص و گروه خاص نخواهد بود این قضاوت جهانیست چون در صفحات تاریخ  ,  اعصار بر اساس اثرات سیاست ثبت شده نه بر اساس سلیقه و رفتار شخصی .

در انتخابات همواره نامزدها وعده هایی را دادند که با روی کار آمدن قول های خویش را فراموش کرده اند و فراموش کرده اند سخن مولا را گفته کاری که تو برگرفته ای لقمه تو نیست  ,   امانتی است  .

بر اساس گفته های بالا پس این حق را داریم که انتقاد و یا سوالی از عمل کرد شخص و یا مسئول دولتی را بکنیم .

چرا که الگو شدن بر اساس نظرات جامعه و رفتار معنی پیدا میکند نه بر اساس تعریف شخصی  ,  در جامعه ای بسته ای چون جامعه ما برای نقد و انتقاد جایگاهی تعریف نشده است .

آیا از نظر ناظر بیرونی این الگو معنی خواهد داشت ؟ چرا که گفتیم صفحات را شخص ثبت نمیکند مانده ایم چگونه سوال کنیم چطور بنویسیم که دشمن تلقی نشویم بلکه عضوی از جامعه هستیم که عملی را بر خلاف وعده دیده و یا وعده ای را بر خلاف آن .

جامعه پویا را چگونه تعریف میکنند بر اساس چه معیاری باید حقایق گفته شود ؟ صلاح در بیان حقایق چه جایگاهی دارد آیا کتمان حقایق و سر پوش نهادن صلاح است .

جامعه عمل پوشاندن به سخنان مولا بر کسانی که فراموش کرده اند بر چه مسندی هستند به عهده چه کسی است ؟ چگونه میتوان گفت به آنها این مسئله را وقتی که هرگونه نظر و ایرادی به منزله شیطنت حساب میشود راه حل پیشنهادی چیست ؟ در جریان های مسائل اخیر هیئت هایی تشکیل شده اند که مامور رسیدگی و بازخواست متخلفان شوند ولی دریغ از گزارشی  ,  توبیخی و توقیفی .

وعده ها جامعه عمل پیدا نکرد این سناریوی تکراری اگر انتقادی داشته باشد چرا دشمن خوانده میشود مگر نه اینکه هر شخص به اندازه پست و سمتی که دارد مسئول است در برابر رفتار خود .

یادمان باشد خدایی بارتعالی نسبت به حق الله فرموده که شاید ببخشم یعنی تبصره ای در حق الله وجود دارد ولیکن نسبت به حق الناس کوچکترین گذشت و بخششی در کار نخواهد بود .

نقدی کوتاه

 

حسین عباسی تبار

این سخنان عمده آقایان در رسانه و مطبوعات است که همواره در گوش ما طنین انداز شده است که هر کاری که این نظام انجام میدهد در گروه خواسته های ملت ایران نهفته است ,  ارزوی ایران سربلند .

قریب به دو ماه است که با اجرایی شدن طرح تحریم نفت و به دنبال ان بانک مرکزی ایران شاهد فزاینده افزایش قیمت ارز در کشور هستیم و این در حالی است که مطبوعات و رسانه های وابسته جرات این را ندارند که علنی اعلام کنند که مملکت دچار مشکلات اقتصادی شده است و سعی به حاشیه کشیدن افکار عمومی را دارند وقتی در مملکتی که هنوز سران آن جرات پیدا نکرده اند که به اشتباه هایی که مرتکب شده اند اذعان کنند و سعی در مقصر قلمداد کردن گروه و یا احزابی که خواستار توضیح مسئولان در قبال بحران های ایجاد شده, ناشی از عدم درایت آنها,  دیگر چگونه این عمل را باید صلاح  مملکت دانست .

ظرف چند روز گذشته چنین بار شخص رهبر مورد خطاب قرار گرفته است که این به مذاق بعضی از حامیان رژیم چندان خوشایند نبوده است .  وقتی که امام جمعه ای در سخنان خود میگوید نظام جمهوری اسلامی را امام زمان ( ع ) دستور تشکیل آن را به ما داده و آن را به ما سپرده است مگر امام زمان ( ع ) از  نوادگان امام علی ( ع ) نیستند ؟

این را که حتما قبول دارید وقتی که به او ایمان دارید آقای خطیب جمعه یا خودتان امام را قبول ندارید و یا اینکه ملت را میخواهید گول بزنید ؟ آن هم از تریبان نماز جمعه … مگر نه امام علی ( ع ) در زمان حکومت و زمام داری به مردم فرمودند که شما را بر من حقی است و آن اینکه در خفی و آشکارا مرا نصیحت کنید .

وقتی که ایشان با آن مقام و منزلت خود را عاری از نقص نمیداند حال چگونه با طرح یک سوال از رهبر اینگونه به هم ریخته گی در شما پیدا شده است و رسانه ملی را که محل انعکاس افکار عمومی است را متخلف قلمداد میکند ؟ مگر نه اینکه رسانه ملی است ؟

حکومتی که دم از امام زمان ( ع ) میزند باید در عمل نشان دهد که پیرو ایشان است یادتان باشد همین شخص شما در زمان انتخابات ریاست جمهوری ,  معترضین را گاو و گوساله قلمداد کرده اید . در حکومت امام زمان ( ع ) به کسی اهانت نمیکنند و گوش هایی برای شنیدن هست .

یک حکومت مردمی همواره گوش های برای شنیدن دارند اگر صدای از کسی بیرون می اید دشمن آب و خاک نیست بلکه خواهان جامعه ای آزاد  است .

رئیس جمهور آلمان قابل توجه خوانندگان عزیز رئیس جمهور آلمان ,  تنها از قدرت خویش استفاده کرده بود و برای یکی از دوستانش به زبان خودمان پارتی بازی کرده و برایش ۵۰۰ هزار یورو وام گرفته بود آن هم در چندین سال قبل اگر بدانید که رسانه ها و مطبوعات چه با او کرده اند دنیا را برای او جهنم کرده بودند هر چند طرف پول را به صورت قسط پرداخت کرده بود ,او بازخواست شده بود که چرا از قدرتش استفاده کرده و برای کسی خارج از زمان موعد وام گرفته اینها هیچ گونه ادعایی مبنی بر اینکه حکومت آنها از جانب خداوند است را ندارند ولی آنقدر قدرت در دست مردم ,  رسانه ها و همچنین احزاب است که شخص خاطی را پای میز پاسخ بکشند .

حالا در جامعه ما با اینکه اسلامیست تا به حال کدام یک از سران که دچار اشتباه و خطا شده اند را باز خواست کرده اند اگر کار آنها ایراد نداشت پس چرا این همه نا به سامانی در همه ابعاد جامعه مشاهده میشود و اگر قدرت و اراده ملی در کار بود و آنها را پای میز پاسخ میکشید آیا دیگر وضع بدین گونه بود ؟

وقتی نقدی در کار نباشد حاصل آن جامعه ایست چون جامعه ی ما .

یادمان باشد

که مولا علی ( ع ) خویش را عاری از نقص و خطا نمیدانست ..

اگر دین ندارید لااقل آزاد مرد باشید

اگر دین ندارید لااقل آزاد مرد باشید / امام حسین ( ع )

حسین عباسی تبار

اول بار که این جمله را بر روی یکی از دیوار های شهر دیدم آن را به صورت سطحی خواندم و بدن تامل بر آن . شاید بخاطر شرایط سنی که داشتم تا اینکه وارد دبیرستان شدم در کتاب های دینی که به نام بینش اسلامی تدریس میشد . در فلسفه قیام عاشورا این گونه بیان کرده بود که امام حسین ع فرمودند من برای اصلاح امت جدم قیام کردم چرا دین به انحراف رفته است .

آن هم در سال 61 هجری یعنی حکومت دینی با این که تازه و نوبنیاد بود زمام در دست کسانی افتاده بود که با نام اسلام هر آنچه را که میخواستند میکرند  و مخالفین ایده های آنان دشمنان اسلام شناخته میشد حال به کسی لقب دشمن خدا را میداند که برگزیده خدا و پیامبر بودند در حالی که آنها به راستی میدانستند که برازنده حکومت نیستند به ناچار امام حسین ع راهی جنگ و نبرد با دشمنان را در پیشرو نداشت . پیروان این گروه نادان آنقدر جاهل بودند که امام را بر ان داشت که در واقعه کربلا رو به سپاه دشمن کرده و بگوید که اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید .

آه خدای من این جمله آن زمان که در دیوار های شهر دیده بودم اینک برایم در این جا معنی پیدا کرد و قدری باز تر شد فهمیدم بر خلاف دوران کودکی که عاشورا و تاسوعا به چشم عزاداری نگه میکردم حالا علاوه بر عزاداری یک میدان دید دیگر برای من باز شد که وسیع تر از عزاداری بود و آن شهامت و شجاعت این قیام بود که به من آموخت که باید آزاد اندیش بود و گفته های حق را باید گفت و پرسید .

آن دوران همواره بر غریبی و تنهایی او اندوه میخوردم ولی با بیشتر آموختن فهمیدم که خصوصیتی بارز تر و بالاتر از غریبی و تنهایی یافتم ( شهامت ) اینکه در آن برهه از زمان چه شهامت بالایی میطلبید که در برابر زورگویان و دروغگویان فرصت صلب که با نام خدا و اسلام جامعه ای را به تباهی کشیده بود چگونه ایستاد و فریاد بر آورد .

خوب خوشحال بودیم که در جامعه ای هستیم که خود را پیرو شهامت و جسارت امام حسین ع میداند اما هرچه جلوتر آمدیم دیدم که در جامعه ای که نادای ایشان را یدک میکنشدذ جریان به گونه ای دیگری است .

چرا که سوگواری هست اما تعجب بر انگیز است که جسارت و شهامت به گونه ای دیگر بیان میشود در این عصر اخلالگر و اشوبگر مگر این آن جامعه ای نیست که خود را پیرو مکتب او میداند مگر در این مکتب به ما آموخته نشد اگر دین ندارید لااقل آزاد مرد باشید آزاد مرد از چه بابت از این نظر که چشم بر حقایق ببندیم .

فلسفه قیام را چه کنیم نمها بسنده کنیم به عزاداری . آن اعتراض و رشادت بانو زینب س چه ؟ که در کاخ یزید ماهیت نظام فاسد برملا کرد .

حال نظامی که خود پیرو ایشان میداند عمل و رفتارش در برابر انتقادات به گونه دیگر است بیان مسائل و مشکلات از دید مردم . حضور میلیونی در اعتراضات برای بیان اصلاح جامعه ای که دچار نقصهای فراوانی است به منزله اخلال و آشوب حساب میشود .

چه تضمینی است که شما در مسیر درستی حرکت میکنید واقعه کربلا در سال 61 هجری به وقوع پیوست یعنی پس از 61 سال دچار انحراف و اشکال شده بود حال چطور شما میتواند به صراحت اعلام کنید که در نظام شما هیچ گونه اشکال اشتباهی وجود ندارد .

 وقتی این همه اعتراضات و نارضایتها را اخلال و اشوب اعلام میکنید به این نکته فکر میکنم که :

شما نه تنها دین ندارید بلکه آزاد مرد هم  نیستید

انتخابات فرمایشی

حسین عباسی تبار

اساس یک حکومت تعیین یک برنامه راهبردی برای پیشرفت جامعه اش در گرو انتخابات آزاد است، حال زمینه ایجاد انتخابات آزاد بسته به قانون است که در آن تمامی جناحهای مخالف و موافق را آزاد گذاشته تا در زمینه برنامه های پیشنهادی خویش به تبلیغ و فعالیت بپردازند؛ این یکی از اصول اولیه شرط ایجاد رقابت برای یک انتخابات آزاد در جهت تامین منافع ملی است.

مسلما رقابت بین احزاب با تنشهای همراه خواهد بود ولی نه آن طور که تنها یک حزب بتواند به راحتی در برنامه های دیگر احزاب دخل و تصرف کند در حالی که به آن حزب ایرادی گرفته شد دیگر گوشی شنوا برای شنیدن نباشد، حال آیا به راستی در جامعه ما آن بستر لازم برای تشکیل یک انتخابات آزاد هموار شده است؟

ما یک تجربه تلخ از انتخابات ریاست جمهوری در ایران داریم که در آن زمان برخواسته مردم صحه گذاشته نشد، چرا که هیچ یک از مجاری قانونی کشور پی گیر اعتراضات مردم نشدند؛ مگر می شود در عصری زندگی می کنیم که هر روزه در اخبار و مطبوعات و رسانه ها از اعتراضات مردمی در ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و ... بنا به گفته مسئولان آن کشورها، مردمان هیچگونه مشکلاتی ندارند!!! مگر معترضان آن کشور ها عوامل بیگانه هستند؟ آنها خواستار بهبودی اوضاع و احوال کشورشان در زمینه های گوناگون می باشند و این اعتراضات از کجا نشات می گیرد؟

آزادی احزاب در کشور ما مطلقا وجود ندارد این که صدا و سیما و رسانه های ما به صورت کلی باید انعکاس دهنده  آرا و نظرات تمامی احزاب موافق و مخالف باش،نه تنها نظرات یک گروه خاص بلکه تمام امکانات ملی کشور دست یک حزب می باشد و این یک کار غیر معقول می باشد. رسانه ها و مطبوعات باید دیدگاهای همه احزاب را به سمع و نظر تمای آحاد مردم انعکاس دهند. حال با محدودیتی که در دست رسانه هاست و اینکه صدا و سیما جمهوری اسلامی وقت محل بیان آرا و نظرات و ایده های موافق با ولایت مطلقه فقیه است جا ومکان و ابزار برای مخالفت وجود ندارد؛ دیگر چگونه می توان دم از انتخابات آزاد زد؟

انتخابات مردمی که بر اساس آن مطالبات مردمی با توجه به خواسته های اقلیت مردم برآورده می شود ، اگر رقابتی در بین نباشد آیا انتخابات معنی و مفهوم پیدا می کند؟ مثال بارز آن مجلس کنونیست که پای چندین وزیر برای استیضاح به آن باز شد، در این دوره چهار ساله که کشور با بی عدالتیهای مواجه بود، آیا مراجع موجود تحت نظارت رهبری و قانون اساسی توانستند گفته و خواست جمهور مردم را برآورده کنند؟مسئله طرح سوال از آقای احمدی نژاد نیز بدین گونه.

اگر آنها خودشان را برگزیدگان ملت می دانستند حتما احساس دین و مسئولیت می کردند به اینکه آنها منتخب شده اند تا خواست ملت را براورده و اجرا کنند؛ نه آنچه را که برای آنها از مقامات بالاتر گفته و نوشته می شود؛ مطمئن باشید هر شخصی که دین به گردن داشته باشد باید تمام و کمال آن دین را ادا کرده باشد در غیر این صورت آن شخص در مسندی که به اسم منتخب مردم نشسته در محضر حق و ملت مسئول می باشد.

آنچه که در عمل دیده شده تا به حال این بوده که رای ما را خواسته اند نه نظر و آرا ما را چون رای که بدون پشوانه ابراز آزادانه نظر باشد معنی و مفهومی ندارد.

تفاوت تا کجا

حسین عباسی تبار

اهل فتنه به بهانه های مختلف,  ایمان را وسیله فریب مردمان می سازند . خطبه 151 نهج البلاغه
میدانیم که یک جامعه شکل گرفته از گروه ها و احزاب مختلف که این احزاب و گروه ها برای خودشان کارشناسانی در زمینه های مختلف دارند که نظارت بر عملکرد حزبی را دارند که قدرت را در کشور به دست گرفته که کارشناسان مربوطه نسبت به پست و سمتی دارند نسبت به عملکرد حزب حاکم اظهار نظر میکنند .
حال در کشور ما بدین گونه نیست یعنی اینکه فعالیت تمام اعضا را گرفته اند و هیچکدام از آنها قدرت انتقاد و بیان ندارنــد چون تمامی مطبوعات و رسانه های جمعی همه در دست یک حزب حاکم است و اینها خودشان هستند که قانون تصویب میکنند و اجرا میکنند و در آخر اگر به سرانجامی هم نرسید مشکلی نیست .
چرا که آنها خودشان بهتر میدانند و احزاب دیگر صلاحیت اظهار نظر را ندارند . حال بماند که مجلس ما هم یک مجلس فرمایشی است چون آنها نیز نمایندگان مردم نیستند .
لازم به ذکر است با اینکه فعالیت تمام احزاب مسدود شده در میان خودشان اختلافات فاحشی وجود دارد که خلاف آن را در میان اذهان عمومی بیان میکنند .
چون در همین حزب حاکم بود که سه هزار میلیارد تومان اختلاس شد و تاکنون هیچ مقام مسئولی نه از قدرت کناره گیری کرده و نه از مردم عذر خواهی کرده , یک دوره کوتاهی رسانه های جمعی به صورت خلاصه پیرامون آن مانور دادند یعنی هیچ اصلا مهم نیست .
پیگیری این فساد بزرگ ریشه های آن سر از درون خودشان در آورد در حالی که این یک فاجعه بزرگ در کشور محسوب میشود آنچنان کوچک شد که میتوان گفت به طور کلی از تیتر خبر ها نه تنها حذب شد بلکه دیگر یادی حداقل به اندازه یک ارزن هم از این فاجعه نمیکنند پولی که میتوانست چه کار هایی برای کشور انجام دهد .
وام ازدواج دو میلیون تومانی به یک میلیون و پانصد هزار نفر ,  شش هزار مدرسه اگر هزینه ساخت هر مدرسه پانصد میلیون تومان در نظر گرفته میشد , سیصد هزار مسکن اگر هزینه ساخت هر مسکن صد میلیون تومان بود ,  و یا برای تجهیز ناوگان هواپیمایی کشور ششصد هواپیمای کاملا نو3 ( ایرباس ) اگر هزینه هر کدام از آنها پنج میلیارد تومان بود و ... کجا هستند نهادهای نظارتی ...
حرف احمدی نژاد : چرا باید یک نفر باید آنقدر قدرت داشته باشه که سه هزار میلیارد تومان وام بگیرد در صورتی که اقشار عموم مردم اعم از کشاورز و ... به این آسانی نمیتوانند وام بگیرند ما مطالعه کردیم دیدم سیستم اشکال دارد
خوب اگر مطالعه کرده اید پس چرا عاملان را پای میز محاکمه نکشیده اید .
در حالی که شما دیدید حضور سبز به دور از خشونت ملت ایران نسبت به نتیجه انتخابات چگونه توصیف گردند. آنها عوامل خارجی هستند که از امریکا و انگلیس خط میگیرند ساز و برگی به این مسئله داده اند و با ساختن اخبار دروغین و جعلی اعتراض را به کجا کشیده اند . روز عاشورای امام حسین ( ع ) به راحتی خون ریختند و هیچ واهمی از خدا و ماه محرم نداشته اند چون رسانه ها جمعی دست خودشان بود و هر آنگونه که خواستند نمایش داده اند . یک اعتراض ساده خیابانی را با تمام قدرت , قوا و به کارگیری مکر و حیله به باد انتقاد گرفته و بازداشت,محاکمه و در آخر حبس و اعدام معترضین پرداختند .
در حالی که این اختلاس به این بزرگی از گردونه بحث ها خارج گردید . حرف های احمدی نژاد نشان میدهد که از قبل از موضوع اختلاس خبر داشته پس کجا هستند آن قوا که اینها را پایه میز محاکمه بکشاند .
تفاوت تا کجا ؟؟؟ برای چی و به کدامین قانون بشری و آیین های الهی شخصی که حق داره نسبت به یک اوضاع غلط یک سیستم ایراد بگیره مستوجب بازخواست و شکجه است در حالی که عاملان دزدیها راحت در پس کوچه های مملکت و خارج از کشور رفت و آمد میکنند .
لقمه حرام به خود راه ندهید . در حیطه دید آن کسی هستید که از گناه بر حذرتان داشته و راه طاعت را بر شما سهل نموده ( خطبه 151 نهج البلاغه )