نامه شماره 5 حضرت علی (ع)
به اشعت بن فیس ( عامل آذربایجان سال 36 هجری )
کاری که تو برگرفتی , لقمه تو نیست , امانتی است که به گردن گرفته ای ! کسی که تو را به آن کار واداشته , حفاظت از امانتی را به عهده ای تو گذاشته , تو نمیتوانی هرچه خواهی به رعیت فرمان رانی و بی آنکه دستوری گرفته باشی به کار خطیری برآیی : نزد تو مالی از اموال خداست عزوجل , و تو خزانه دار آنی یکسره تا که آن را به من رسانی در آخر .
اوضاع و شرایط دنیا همیشه بر اساس سیاستهای سیاستمداران ایجاد شده و اینکه این سیاست جنبه مثبت و یا منفی داشته تنها از یک بعد و آن هم در مدت زمان کوتاه میسر نبوده و نخواهد بود نیاز به زمان و اینکه تاریخ پیرامون وقایع اتفاق افتاده چگونه قضاوت خواهد کرد دیگر در دست شخص و گروه خاص نخواهد بود این قضاوت جهانیست چون در صفحات تاریخ , اعصار بر اساس اثرات سیاست ثبت شده نه بر اساس سلیقه و رفتار شخصی .
در انتخابات همواره نامزدها وعده هایی را دادند که با روی کار آمدن قول های خویش را فراموش کرده اند و فراموش کرده اند سخن مولا را گفته کاری که تو برگرفته ای لقمه تو نیست , امانتی است .
بر اساس گفته های بالا پس این حق را داریم که انتقاد و یا سوالی از عمل کرد شخص و یا مسئول دولتی را بکنیم .
چرا که الگو شدن بر اساس نظرات جامعه و رفتار معنی پیدا میکند نه بر اساس تعریف شخصی , در جامعه ای بسته ای چون جامعه ما برای نقد و انتقاد جایگاهی تعریف نشده است .
آیا از نظر ناظر بیرونی این الگو معنی خواهد داشت ؟ چرا که گفتیم صفحات را شخص ثبت نمیکند مانده ایم چگونه سوال کنیم چطور بنویسیم که دشمن تلقی نشویم بلکه عضوی از جامعه هستیم که عملی را بر خلاف وعده دیده و یا وعده ای را بر خلاف آن .
جامعه پویا را چگونه تعریف میکنند بر اساس چه معیاری باید حقایق گفته شود ؟ صلاح در بیان حقایق چه جایگاهی دارد آیا کتمان حقایق و سر پوش نهادن صلاح است .
جامعه عمل پوشاندن به سخنان مولا بر کسانی که فراموش کرده اند بر چه مسندی هستند به عهده چه کسی است ؟ چگونه میتوان گفت به آنها این مسئله را وقتی که هرگونه نظر و ایرادی به منزله شیطنت حساب میشود راه حل پیشنهادی چیست ؟ در جریان های مسائل اخیر هیئت هایی تشکیل شده اند که مامور رسیدگی و بازخواست متخلفان شوند ولی دریغ از گزارشی , توبیخی و توقیفی .
وعده ها جامعه عمل پیدا نکرد این سناریوی تکراری اگر انتقادی داشته باشد چرا دشمن خوانده میشود مگر نه اینکه هر شخص به اندازه پست و سمتی که دارد مسئول است در برابر رفتار خود .
یادمان باشد خدایی بارتعالی نسبت به حق الله فرموده که شاید ببخشم یعنی تبصره ای در حق الله وجود دارد ولیکن نسبت به حق الناس کوچکترین گذشت و بخششی در کار نخواهد بود .
